Δεν είναι όμως το θέμα μιάς κάποιας λεηλασίας που οπισθοδρομεί ένα λαό, αλλά είναι κυρίως η νοοτροπία που οδηγεί μονίμως σε αυτές τις καταστάσεις. Είναι η αντίληψη όλων όσων εκλέγουν τους διοικούντες, που χαρακτηρίζονται από κακοήθεια, βερμπαλισμό, ανεντιμότητα, κουτοπονηριά, αμετροέπεια, οχαδελφισμό, ασυνέπεια, δογματισμό, μίσος, φθόνο, ανικανότητα , ελαφρότητα και ιδιαίτερα ανευθυνότητα και έλλειψη ευαισθησίας απέναντι στον άνθρωπο.
Ευθύνονται όσοι δεν σέβονται τον νόμο, αυτοί που με τις πράξεις τους τον καταργούν από τα πιο απλά όπως συχνές καταληψεις δημόσιων χώρων και προπηλακισμοί πολιτών μέχρι τα πιο δύσκολα όπως δημόσια κατασυκοφάντηση προσώπων, απειλές και κάθε λογής παραβίαση αρχών και κανόνων δικαίου.
Όλη η κατάσταση αυτή δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για ασυδοσία τόσο από τις αρχές όσο και απο τους υποστηρικτές τους, η ανομία κτυπάει κόκκινο και ο κάθε ένας νοιώθει "ικανοποιημένος" να κάνει ό,τι θέλει.
Να γιατί τους εκλέγει, με τόσο, ποταπά κριτήρια, να κανει ό,τι του καπνίσει, αυτό είναι το ζητούμενο.
Ολα αυτά, αποτελούν μέρος μιας αιτίας της εικόνας της χώρας μας. Υπάρχει και η αντίθετη πλευρά. Είναι η πλευρά των ανθρώπων του μόχθου, της βιοπάλης, της δημιουργίας, της μόρφωσης όχι για επίδειξη ή και επιβολή αλλά για συμβολή στην πρόοδο, στην αλληλεγγύη, στην ανάπτυξη και μέσω αυτής στην ευημερία όλων. Διότι χωρίς ανάπτυξη δεν υπάρχει ευημερία. Χωρίς μάθηση και κόπο δεν υπάρχει προκοπή. Η βία δεν είναι ούτε για τα ζώα πόσο για τους ανθρώπους.
Κάποτε κάποιοι πρέπει να εξηγήσουν σε όσους βιαίως κλείνουν δρόμους, λιμάνια, εργοστάσια ότι αυτοί είναι καταστροφείς της πρόοδου, μιάς προόδου που για να ετοιμασθεί απαιτεί τον κόπο και ατέλειωτο χρόνο, χρόνο μιάς ολόκληρης ζωής όσων έχουν τάξει στην ζωή τους να είναι πραγματικά χρήσιμοι στην κοινωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου