Η πολιτική ως πρόβλεψη

Η πολιτική ως πρόβλεψη μελλοντικών καταστάσεων ή η πολιτική ως παρατηρητής και ακόλουθος των γεγονότων ή η πολιτική ως υποκινητής των γεγονότων ?

Παρακολουθώντας τα γεγονότα μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το ιντερνέτ έχω την εντύπωση ότι ζω τον απόλυτο παραλογισμό. Τι και αν τα γεγονότα είναι διεθνή τι και αν είναι του τελευταίου δήμου αυτής της χώρας η κοινή λογική λείπει από παντού.

Έχω βγάλει το συμπέρασμα ή ότι είμαι τέλειος παράλογος ή ότι πλέον δεν υπάρχει πουθενά και τίποτα αξιόπιστο και αληθές.

Ο παραλογισμός των κομμάτων δεν έχει τέλος. Τα κομματικά στελέχη ανεξαρτήτως κόμματος έχουν περιέλθει σε μια κατάσταση απόλυτου παραλογισμού και ανοησίας. Και δεν εννοώ μόνο τα μεγάλο στελέχη αλλά όλα ανεξαρτήτως τα στελέχη.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε στάδιο πλήρους σύγχυσης γιατί είναι ανίκανη να δυσαρεστήσει τα κομματικά στελέχη των κατώτερων βαθμίδων ή γιατί φοβάται βραχυχρόνια κατακραυγή της μέσης μάζας. Κατωτερότητα και ατολμία και έλλειψη ηγετικής εικόνας.

Η αντιπολίτευση έχει περιέλθει στο έσχατο όριο του λαϊκισμού κατηγορώντας τον πρωθυπουργό γιατί δεν βγήκε από τον Σεπτέμβριο να πει ότι μιλαει με το ΔΝΤ, λες και η πολιτική είναι ριαλιτι. Είναι κάτι από τα ποιο πρόσφατα που αναφέρω, αν και στο μυαλό μου έρχεται συνέχεια η εικόνα από τα εγκαίνια των γραφείων της ΝΔ και την εικόνα που κάθετε ο Καραμανλής και όλη η αφρόκρεμα της ΝΔ και παρακολουθούν τον Σαμαρά να μιλαει, είναι για γέλια η κατάσταση.

Δεν κοιτάζει τα χάλια τους που δυο χρόνια το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να βρίσκουν τρόπους να λεηλατούν τα δημόσια ταμεία προς όφελος των κομματικών τους στελεχών. Υποκρισία, λαϊκισμός, λέρα, εκτρώματα και οχετός.

Αριστερά και λοιποί δεν χρειάζονται κριτική.. καιροσκόποι, επαγγελματίες λαϊκιστές και ψεύτες, αρκεί να μπουν στην βουλή ή στην βόλεψη τους.

Θα πω και δυο λόγια για τα γεγονότα για τον αραβικό κόσμο.

Η κρίση είχε προβλεφτεί από το 2006, τώρα δεν ξέρω τι περίμεναν να μας οι Αμερικανοί, τα τζιμάνια οι δημοσιογράφοι? Να βγουν δηλαδή οι αμερικανοί και οι ευρωπαίοι και να παραδεκτού ότι όλα είχαν προβλεφτεί και ότι σε μεγάλο βαθμό υποκινηθεί . μήπως το καλύτερο που θα είχαν να κάνουν, να μας παρουσιάσουν την πορεία των τιμών των τροφίμων σε σχέση με το μέσο μισθό του λάου των κρατών αυτών?

Μήπως να μας εξηγήσουν καλύτερα οι ειδήμονες δημοσιογράφοι ότι αν η Ελλάδα χρεοκοπούσε μετά την χρεωκοπία της Lehman br.  Αυτό αυτόματα θα σήμαινε και το τέλος του δολαρίου ως κυρίως αποθεματικό νόμισμα?  Μήπως αν χρεοκοπούσε η Ελλάδα το νέο αποθεματικό νόμισμα θα ήταν το γιεν ή το ρούβλι? Με της ακόλουθες συνέπειες στην πορεία του ευρώ, και ότι αν χρεοκοπούσαμε η εικόνα της Τυνησίας ή της Αιγύπτου θα είχε πρώτα εμφανιστεί στην Αθήνα?

Είναι εξαιρετικά γελοίο και κουραστικό να παρακολουθείς αυτές τις ανακρίβειες και τις ηλίθιες λαϊκιστικές προσεγγίσεις από ξιπασμένους και εντολοδόχους δημοσιογράφους που ωμά εκβιάζουν τους πολιτικούς για να ωφεληθούν έχοντας ως όπλο την πολιτική, υποτίθεται, τύπου ριαλιτι. 

Εξαιρετικά επικίνδυνος ο λαϊκισμός και εξαιρετικά επικίνδυνη η ψηφοθηρική προσέγγιση της πολίτικης. 

Η πολιτική είναι πρόβλεψη  γεγονότων και όχι ριαλιτι που οι αποφάσεις παίρνονται πίσω από ένα γυαλί χωρίς να δυσαρεστήσεις κανένα.  Η αντικειμενικότητα στις μέρες τις κρίσης από τα κανάλια ενημέρωσης και από το μεγάλο πλήθος των μπλοκ έχει δυστυχώς χαθεί, παρατηρώ μια ξεδιάντροπη εκβιαστική προσέγγιση όπου οι πολιτικοί πληρώνουν το τίμημα της παραχώρησης της εξουσίας στα μέσα ενημέρωσης. Δυστυχώς όμως τα θύματα είμαστε εμείς.