Ποιους φοβίζει άραγε περισσότερο η έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.?

Ακούγεται ότι η συνάντηση στο Λουξεμβούργο έγινε γιατί η Ελλάδα ζήτησε από τους ευρωπαίος να συζητήσουν τι θα γινόταν αν βγαίναμε από το ευρώ. Και να ήταν αλήθεια τι περιμέναμε να ακούσουμε από την κυβέρνηση? Και φυσικά  καλά κάνει ,σε ορισμένα θέματα πρέπει να υπάρχει μυστικότητα. Αλλά ας δούμε τα πράγματα από μια άλλη μεριά.

Ποιους φοβίζει άραγε περισσότερο η έξοδο της Ελλάδας της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας από το ευρώ.?

Φυσικά η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί στην αρχή, ειδικά αν αφεθεί να διαπραγματευτεί ελευθέρα θα υποτιμηθεί υπερβολικά, το ίδιο θα συμβεί και με τα νέα νομίσματα των πορτογάλων και ιρλανδών.. ίσως έχουμε και πτώση του ευρώ για ένα διάστημα μέχρι να ισορροπήσουν τα πράγματα… φυσικά θα υπάρχει κούρεμα των ομολόγων και τεράστια προβλήματα στις ελληνικές τράπεζες αλλά και αντίστοιχα προβλήματα στις ξένες τράπεζες γερμανικές και γαλλικές.

Θα χρειαστεί τότε να εγγυηθεί το γερμανικό και γαλλικό δημόσιο κάποια δις για να σώσει τις τράπεζες τους, και μετά στο νέο ευρώ αφού σταθεροποιηθεί η αγορά θα αρχίσει μια τρελή κούρσα ανόδου… τότε μπορεί το νέο ευρώ μπορεί να φτάσει και τα 3δολλαρια το 1 ευρώ, πράγμα που θα έκανε αδύνατη κάθε εξαγωγή των γερμανό γαλλικών και ιταλικών προϊόντων. Επίσης θα έκανε εξαιρετικά φθηνα τα δικά μας προϊόντα και υπηρεσίες σε σχέση με τους ιταλούς και γάλλους και άρα μάλλον το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας θα είχε πρόβλημα επίσης θα είχε μάλλον έλλειμμα και η Γαλλία και η Ιταλία  στο εμπορικό ισοζύγιο τους.

Άρα σαν μέτρο θα είχαν να αγοράσουν το ψευτο δολάριο και την ψευτο δραχμή  μας και να σταματήσουν την εγκληματική άνοδο του ευρώ, άρα πάλι θα πετάγονταν δις γερμανικού πλεονάσματος για να συγκρατηθεί το νέο ευρώ.

Δηλαδή και έτσι και αλλιώς η Γερμανία πάλι θα αναγκαστεί να πληρώσει το κόστος .

Ποιο κόστος όμως? Μα φυσικά της λιτότητας που έχουν επιβάλει εδώ και χρόνια στον ίδιο το λαό τους προς όφελος της συλλογικής οικονομίας. Δεν λέω ότι είναι λάθος αλλά χάθηκε η ισορροπία. Και όπως και εμείς χάσαμε την ισορροπία προς τα κάτω έτσι και η γερμανοί έχασαν την ισορροπία προς τα επάνω.

Δηλαδή αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι η υψηλή παραγωγικότητα των γερμανών και των γάλλων κ.λ.π. ευρωπαίων πρέπει να ισορροπήσει με την χαμηλή παραγωγικότητα των νότιο ευρωπαίων. Και συνάμα να ισορροπήσει με την συνισταμένη του παγκόσμιου συστήματος. Επίσης πρέπει να ισορροπήσουν τα εμπορικά πλεονάσματα και ελλείμματα καθώς επίσης και τα χρέη. Αφού λοιπόν βρούμε την συνισταμένη της παγκόσμιας παραγωγικότητας τότε θα πρέπει βλέποντας τις παραγωγικότητες των ενδιαφερομένων χωρών και να προβλέψουμε ένα σημείο κοντά στην συνισταμένη. Οποιαδήποτε απόκλιση θα τείνει να ισορροπήσει το σύστημα μέσο άλλο δεικτών και μέσο των ισοτιμιών αν αυτές αφεθούν να διαπραγματεύονται ελεύθερες και αν το εμπόριο είναι ελεύθερο.

Βέβαια όλα αυτά έρχονται σε συνεχή σύγκρουση με τα μικροπολιτικά συμφέροντα για την εξουσία και με τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζιτών σε βάρος των λαών που είναι όμηροι ενός μη ελεύθερου και δίκαιου καταμερισμού της παραγωγής και της ανταμοιβής αυτής.